Wandelroute door  De Hoge Fronten

Literaire route Leo Herberghs Poëzieprijs Maastricht
De Leo Herberghs Poëzieprijs is een jaarlijkse prijs die uitgereikt wordt aan een door een jury aangewezen dichter. Voor het eerst zal deze prijs in september 2020 worden verstrekt. Aan de prijs is de voorwaarde verbonden dat de prijswinnende dichter een gedicht schrijft dat reflecteert op de Hoge Fronten en mogelijk affiniteit heeft met het werk van Leo Herberghs. Dit gedicht zal middels een rvs-plaat op een zuil van robuust cortenstaal worden bevestigd (zie foto). Een en ander is vandalismebestendig. 
De zuil zal worden geplaatst in de Hoge Fronten. Nadat de prijs vijfmaal is uitgereikt, dus in 2025 voor het laatst. Er is dan een literaire wandelroute ontstaan. 
De route is gepland, zoals gezegd, in de Hoge Fronten, waarin ruimte en aandacht is voor alles dat leeft en bloeit, waar cultureel erfgoed aanwezig is in de vorm van oude kazematten en dat de mogelijkheid biedt om aangenaam te wandelen en te verpozen. De Hoge Fronten vormen voor veel Maastrichtenaren en hopelijk straks ook voor bezoekers van buitenaf, een favoriet wandelgebied. Het is een beschermd natuurgebied dat bezaaid is met resten van de achttiende- en negentiende-eeuwse vestingwerken en grachten, ook wel bekend als de ‘Linie van Du Moulin’, die echter niet voldeden omdat het te hoog gelegen was om de grachten blijvend vol water te laten lopen. Reden waarom nadien de Lage Fronten werden aangelegd. 
In dit woeste en historische gebied een mooi gedicht lezen, gezeten op een bankje, kan het plezierig mijmeren alleen maar versterken. DiB verheugt zich hierop.
DiB wil het eerste gedichtenzuiltje bovenaan de trappen bij de ingang van het park plaatsen. In de berm. Op bovenstaand kaartje is de plaats gemarkeerd met een kruisje. In de onderdoorgang van de Lage naar de Hoge Fronten is een​​​​​​​ ecomuur aangelegd die dient als onderkomen voor de muurhagedis en vleermuizen. Hier beginnen de Hoge Fronten, die lopen tot aan de Sint Lambertuskerk. Na het eerste zuiltje bij de trappen wil de DiB de volgende vier zuiltjes in de buurt van de bankjes plaatsen die her en der op de wandelroute zijn geplaatst. Uiteraard ook weer in de berm, maar zodanig dat gezeten op het bankje het zuiltje het oog streelt en langzaam binnenwandelt. Steeds opnieuw. De thematisering van het gedicht zal de plaats waar het gedicht wordt gesitueerd tot uitgangspunt moeten nemen. De uitdaging aan de dichter zal zijn om de wandelaar, de voorbijganger te treffen met beelden die de historische stadsrand, de natuur en ook het nieuwe van een zich ontwikkelend stads/buitengebied met elkaar verbindt. Gedichten, die geplaatst op een zuiltjes nog meer kleur geven aan de Hoge Fronten waar lieflijkheid van de natuur grenst aan voormalig gevaar, strijd aan vreedzaamheid, verscholen zogenaamde leegte aan moeilijk zichtbare zeldzame diersoorten. Aldus loop je uiteindelijk langs vijf gedichten van Lumière naar Lambertus. Hoe poëtische wil je het hebben.
Om de route nog interessanter en informatiever te maken wil Dichter in Beeld op de zuiltjes een QR-code aanbrengen, die naar de site van DiB verwijst en waar meer informatie over de route, de dichter en de LHPP-prijs te vinden zal zijn. Misschien is het zelfs mogelijk dat de bezoeker verrast wordt met de dichter die zijn gedicht voorleest.
Kusters dichtte over De Fronten[1]:
Slaaphuis De Fronten
Ook wie de hemel als zijn dak beschouwt,
Wil soms ramen en een deur, wil muren
Die hij rond zijn vrijheid vouwt.
Daarom is hier dit huis gebouwd.
            (voor Peter Pluymen)​​​​​​​

[1] Wiel Kuster ‘Leesjongen’ pagina 168.
Eerste zuil zou wat DiB betreft geplaatst moeten worden bij de ingang onder aan de trappen. Zie onderstaande foto. 
Hieronder is geprobeerd middels een aantal foto's een beeld te geven van het natuur- en cultuurhistorisch gebied de Hoge Fronten. 
Eerste zuiltje
Eerste zuiltje
bankje en gedicht
bankje en gedicht

misschien ook interessant

terug naar boven